آن را بگير » . « 1 » از اين روايت چنين به نظر مىرسد كه عمل آن‌حضرت در بر خورد با ياران و دوستان مشروط به پاى بندى آنها به واجبات دينى بوده است . ابو محمّد طبرى ، در همين باره ماجراى انگشترى را كه به لطف امام به دو رسيده بود نقل كرده و گفته است : « آرزو مىكردم كه اى كاش انگشترى از جانب آن‌حضرت به دستم مىرسيد . ناگاه نصير خدمتكار دو درهم برايم آورد و من يك انگشترى درست كردم . نزد قومى رفتم كه در حال باده گسارى بودند آنان دامنگير من شدند تا آنجا كه يكى دو پياله شراب نوشيدم . انگشترى چنان در انگشتم تنگ بود كه نمىتوانستم آن را به هنگام گرفتن وضو بگردانم . پس شب به سر رسيد و صبح شد در حالى كه من انگشترى را گم كرده بودم . از اين رو به درگاه خدا توبه آوردم » . « 2 » گرايش و بستگى انسان به اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله اگر خالص و بى شايبه و تنها به خاطر خدا باشد ، وسيله‌اى خواهد شد براى هدايت و سعادت فرد . ماجراى زير مىتواند حاكى از عمق راستى اين حقيقت باشد : جماعتىاز اهل‌اصفهان روايت كرده‌اند كه مردى در اين‌شهر بود عبدالرحمن نام ، او شيعه مذهب بود . از او پرسيدند : چرا مذهب شيعه را برگزيدى ، و قايل به امامت امام على النقى شدى ؟ پاسخ داد : به خاطر

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 129 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 155 .